Ilona (27) is bang dat haar nieuwe baan te hoog gegrepen voor haar is.

“Na mijn studie Bedrijfskunde ging ik aan de slag als secretaresse. Niet wat ik wilde, maar ik had weinig keus. Ik wilde de communicatiekant op en op dat moment waren er weinig vacatures.  Er moest toch brood op de plank komen dus ik ging voor een ondersteunende functie. Mijn loopbaan als secretaresse was na een jaar voorbij want ik werd aangenomen als communicatieadviseur bij een middelgroot bedrijf. Voor deze baan ben ik veel onderweg, bezoek verschillende bedrijven en geef regelmatig presentaties en trainingen.  Mijn baas geeft me veel vrijheid en ik ben vaak alleen op stap. Ik ben hartstikke blij met mijn nieuwe functie en trots op mezelf dat het me gelukt is een baan op mijn vakgebied te vinden.  Maar ik merk dat mijn nieuwe baan me erg veel spanning geeft. Terwijl ik vroeger geen probleem had met spreken in het openbaar, gaat het tegenwoordig een stuk minder soepel. Ik ben vaak op van de zenuwen en bang dat ik iets verkeerds zeg. Tijdens mijn stage heb ik soortgelijke werkzaamheden verricht en dat lukte prima. Belangrijker nog: ik vond dat een stuk minder eng. Het lijkt wel alsof mijn zelfvertrouwen een deuk heeft opgelopen. Ik werk er nu bijna vier maanden en dacht: het zal vanzelf wel beter gaan. Maar ik heb telkens een naar gevoel. Alsof ik niet op mijn plek ben bij dit bedrijf en in deze functie. Ik heb de juiste opleiding en ook al werkervaring maar ik twijfel aan mezelf: ben ik wel geschikt voor deze functie? Is deze niet te hoog gegrepen?”

Advies van Simone van Vuure van Career Management Van Vuure,  hét loopbaanadviesbureau voor hoogopgeleid Nederland:

“Beste Ilona,

De zin ‘er moet toch brood op de plank komen’ geeft mij aan dat je zo’n mate van verantwoordelijkheid hebt ten aanzien van je eigen levensonderhoud dat je bereid bent aan je hart voorbij te gaan.

Je verhaal roept drie dingen in mij op:

1. Je krijgt veel vrijheid van je baas, maar is dat ook wat jij nodig hebt?
2. Je geeft aan dat soortgelijk werk tijdens je stage prima ging, maar je spreken in het openbaar nu eng vindt. Eigenlijk zeg je hiermee dat het niet klopt dat je je zo voelt. Pas als je je angst erkent en onderzoekt, kan er een solide oplossing komen.
3. Ontspannen uiten van jezelf  heeft te maken met er mogen zijn met al je creativiteit, vermogens en onvermogen. Als je bang bent om iets verkeerds te zeggen kan dit komen doordat je je in je jeugd hebt voorgenomen vooral goed te zijn en in prestaties uit te blinken en zo te voldoen aan verwachtingen van buitenaf. Als dit zo is, dan is het nu een uitdaging niet langer te voldoen aan, maar te gaan geloven dat je voldoende bent.

De praktische vertaling :

1. Schrijf elke ochtend (nog voor je wie dan ook gesproken hebt) drie bladzijdes in je dagboek. Dit zorgt enerzijds dat je jezelf meer gaat ‘horen’ en meer in contact komt met je gevoelens, roeping, talenten, creativiteit, passie en behoeftes en anderzijds dat je beter uiting gaat geven aan je gevoel en behoeftes waardoor je jezelf meer steunt en meer steun kan ontvangen.
2. Vraag aan mensen die erg warm, veilig en betrokken bij je zijn (dus absoluut niet kritisch) met je mee te denken over wat jij nodig hebt op je werk.
3. Ga proactief met een praktisch voorstel naar je leidinggevende: geef aan wat je waardeert in je werk en aan zijn leiding, waar je behoefte aan hebt, hoe hij je hierbij kan helpen en wat je nodig hebt qua ondersteuning van hem.
4. Kijk pas na de implementatie van deze punten of jij en deze functie/ dit bedrijf bij elkaar passen, het liefst met een loopbaanadviseur.

Wat raad jij Ilona aan? Reageer hieronder.

Heb jij een prangende vraag over je loopbaan? Ben je toe aan carrière-advies waar je écht iets aan hebt? Stuur dan een mail naar redactie@loopbaannederland.nl.

 

Filed under:
Loopbaanadvies by Amanda van Schaik